Maak kennis met TeamNL

Donderdag 15 juni heb ik kennis mogen maken met TeamNL. Samen met alle sporters die potentie hebben om naar de Olympische Spelen in Korea te gaan. In een dag voor leuke activiteiten en presentaties van interessante sprekers zijn we introduceert met het TeamNL, Korea en de Olympische waarde: Respect, vriendschap en Excelleren. Meer over mijn belevingen tijdens deze dag lees je in mijn nieuwste blog voor de Ede Stad!

 

 

By | juni 22nd, 2017|Geen categorie|0 Comments

Bloggen voor de Ede-Stad

Komend jaar ga ik bloggen voor de Ede-Stad. Ede Stad.nlMijn Olympisch jaar wordt door hun op de voet gevolgd. Dit krijgt door de blog een persoonlijk tintje. Elke maand schrijf ik een blog over mijn sport uiteraard. De eerste staat in het teken van het skeleton en de skeleton fandag 2017. Hieronder is de eerste alinea te lezen en de vlog te zien met de sfeerimpressie van de fandag.

“Dit is de eerste blog in een reeks die ik ga schrijven voor de Ede Stad. Wie ben ik? Ik ben Kimberley Bos, topsporter, skeleton atleet en uiteraard kom ik uit Ede. Mijn doel is om de Olympische Winterspelen in Pyeongchang (Zuid-Korea) volgend jaar te halen. Zelf moet me daar nog voor plaatsen. Met deze reeks blogs neem ik jullie mee in wat daar allemaal bij komt kijken. Een varia aan onderwerpen zal voorbijkomen. Deze eerste gaat over de Skeleton Fandag van afgelopen zaterdag. Hier konden fans en sponsoren eens kennis maken met de sport. Een mooie activiteit die ik kan gebruiken om ook jullie eens te vertellen wat skeleton nu eigenlijk is. Lees meer….

By | juni 3rd, 2017|Geen categorie|0 Comments

Braber sponsort nieuwe auto

Komende zomer kan ik comfortabel naar mijn trainingen reizen in de nieuwe Mitsubishi Space Star, ofwel de Bos Mobiel 3.0. Ook deze is weer gesponsord door mijn trouwe sponsor Autobedrijf G. Braber te Ede.

(meer…)

By | mei 22nd, 2017|Geen categorie|0 Comments

Kick-off van het zomerprogramma

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk tijd voor de officiële Kick-off van de zomertraining. Zelf ben ik al twee weken eerder begonnen met een mooie trainingsweek in het zonnige Portugal, maar vandaag werd er een gezamelijke start gemaakt met alle atleten van de BSBN (Bob en Slee Bond Nederland). Voor de bobslee en skeleton atleten werden fysieke testen uitgevoerd en de eerste starts gemaakt op de startbaan in Harderwijk. Ook voor mij was het mijn eerste start sinds de eind van het winterseizoen.

De Kick-off starten met welkom op de startbaan, vanwaaruit we gezamelijk naar de startbaan vertrokken voor de fysieke testen. Er werd gesprongen en gesprint over 60 meter. Voor mij waren de testen bedoelt om te zien waar ik fysiek sta en had zelf mijn trainingsweek niet aangepast om uitgerust van aan de testen te beginnen. Maar voor alle nieuwe atleten die aanwezig waren gold dat wel. Zij moesten hun best doen om kans te maken op een plekje in het bob- ofwel skeletonteam.

Na de fysieke testen was het tijd om op de startbaan aan de slag te gaan. Voor mij een leuke training waar ik echt van kan genieten. Erg leuk om na een aantal weken weer op de slee te liggen, althans eentje op wieltjes dan. Maar voor alle nieuw aangemelde atleten was het ontzettend spannend. Na het een paar voorbeelden van mij, zijn ze allemaal zelf op de slee te gaan liggen! Voor het resultaat zie de video hieronder met de sfeerimpressie van de Kick-off.

Geslaagd

Alles bij elkaar was de Kick-off een gezellige dag waar hard gewerkt is door alle atleten en iedereen gemotiveerd weer naar huis ging. Mocht je nu zelf eens een kijkje willen nemen op de startbaan en durft je jezelf net als alle andere atleten head first te wagen, dan kan ik je de Skeleton fandag aanraden op 27 mei 2017.

By | mei 8th, 2017|Geen categorie|0 Comments

Sleemoment van het jaar 2016-2017

Podium Testevent KoreaVorige maand heb ik in Korea een mooie bronzen plak in ontvangt mogen nemen. Op het officiële test
event wist ik met twee goede runs de eerste medaille voor Nederland ooit mee naar huis te nemen. Wat was het een sensatie! Na afloop heb ik zo veel felicitaties en leuke berichten ontvangen. Ontzettend bedankt daarvoor. Het is hartstikke leuk om te zien hoe iedereen om me heen zo meeleeft met de sport. Ook de internationale bond is deze prestatie niet onopgemerkt gebleven. Ik werd 1 van de 10 skeleton atleten die genomineerd werden voor sleemoment van het seizoen 2016-2017!

Voor deze verkiezing van het sleemoment heeft de internationale bond een mooie compilatie gemaakt. Mocht je het nog niet gezien hebben, of gewoon graag nog eens terug willen kijken. Hieronder de compilatie voor Sleemoment van het jaar!

De afgelopen maand is er flink vaak gestemd. En ik kan meedelen dat ik winnaar ben geworden van sleemoment van het seizoen 2016-2017! Ontzettend bedankt voor alle stemmen. Het is erg mooi om als Nederlandse atleet zo’n titel te mogen ontvangen.

By | april 25th, 2017|Geen categorie|0 Comments

Een blauwe plek hoort erbij

 

Inmiddels is het hoog tijd om weer een blog te schrijven. Het plan was om hier veel eerder aan te beginnen, maar de jetlag gooide roet in het eten. Tegen de tijd dat ik van de week terug was op mijn kamer na het sleeën, vielen mij ogen vanzelf dicht. Inmiddels blijven ze beter open, maar bovendien heb ik een dagje vrij vandaag. Dat betekent alle tijd om deze blog dan eindelijk te schrijven.. Onderwerp van deze week: training, blauwe plekken en kantjes.

(meer…)

By | november 29th, 2016|Geen categorie|0 Comments

Dubbel goud

Een mooie start van mijn wedstrijd seizoen had ik me niet kunnen wensen. De dubbele zegen in de Intercontinental Cup in Oostenrijk afgelopen week is echt geweldig. Naast alle felicitaties kreeg ik ook met regelmaat de vraag of ik zelf vooraf gedacht had dat ik ging winnen. Zeker omdat ik beide wedstrijden met veel overtuiging wist te winnen. Het eerlijke antwoord is; Ja, ik dacht zeker dat het kon. Had ik verwacht dat zo overtuigend zou winnen; Nee, zeker niet. Waar kwam dan ineens vandaan vraag je dan af?

img_0065Als je naar mijn trainingstijden in Igls kijkt, had ik een grote kans om te winnen. Het sleeën ging goed en in de training zat ik altijd in de top 5 qua tijden. Omdat de onderlinge verschillen klein waren kon het alle kanten op en hing het er echt vanaf wie de beste runs had op de wedstrijddag. Zo leek het in elk geval.

Toen de eerste wedstrijddag was aangebroken leek het erop dat het een spannende race ging worden. Na de eerste 10 atleten lag het veld heel dicht bij elkaar en de tijden waar net iets sneller dan dat er in de training gesleed werd. Dus toen ik als starter nummer 13 richting de start liep, wist ik dat ik een goede run neer moest zetten, om me in dat veld te voegen. Ik was er ook zeker van overtuigd dat ik dat kon. Zodra dat de atleet voor mij over de finish was, was het helm op en wachten op het groene licht. Toen de baan eenmaal vrijgegeven werd, spurtte ik ervandoor, dook op de slee en glijden maar. Dat ging heel goed, de bovenste helft van de bochten zonder problemen. Helaas een kleine tik tegen de want na Kreisel (de 270° bocht in het midden van de baan), maar verder foutloos. Dus om eerlijk te zijn verbaasde het me niet om na de finish een 1′ tje achter mijn naam te zien staan. Maar toen ik de tijd zag schrok ik wel even. In positieve zin weliswaar. 54,23 sec. Dat was gewoon sneller dan op het WK. Voeg daar een starttijd bij van 5.34 sec en dat zijn 2 nieuwe PR’s om in de boeken te schrijven.

Op dit moment lag ik met bijna een halve seconde voor, wat heel veel is. Maar goed, wedstrijd nog niet gewonnen uiteraard, want die is over twee runs en niet over 1. Dat betekent nog een keer warming-up doen, nog een keer omkleden en nog een keer zo’n run maken. Klinkt makkelijker dan het is, maar ik kon mijn run van de eerste heat herhalen. En won zo de eerste wedstrijd met Bijna een seconde!20161110_180349

Nu is nog steeds de vraag waarom het verschil met het veld zo groot was. Hiervoor zijn een aantal redenen. Als je het mij vraag is het de combinatie van veel snellere starttijd dan op de trainen en de hogere snelheid die daarmee gecombineerd gaan. Zelf had ik niet verwacht dat ik zou hard zou starten. Dit betekende wel dat ik de tweede race heel anders in ging. Die won ik weliswaar ook overtuigend, maar het was een stuk minder verrassend. Ik kan wel concluderen dat mijn eerste wedstrijdweek een topweek was. Fijn om deze week samen met Kristan, zie foto, te kunnen werken.

Nu een aantal dagen later heb ik veel leuke reacties gehad op mijn overwinningen. Veel atleten die het erg leuk vinden en veel complimenten van coachen. Moet eerlijk zeggen dat ik er nog wel even aan moet wennen, dat iedereen me nu schijnt te kennen op de baan. Het is wel gezellig en zo is er altijd iemand om mee te praten als ik me verveel in de kleedkamer!

Nu tijd om me weer bezig te houden met baan in Konigssee en andere slee zaken. Nog iets meer dan 2 weken en dan is het tijd voor de mijn allereerste World Cup in Canada.

 

By | november 16th, 2016|Geen categorie|0 Comments

Sleeën in Sigulda

SIGULDA – Trainingsstage twee zit erop en ik heb lekker gesleed in Sigulda, Letland. Dit was voor mij de eerste keer dat ik daar was en omdat ik de afgelopen tijd met regelmaat de vraag heb gehad; ‘Hoe doe je dat nu zo’n nieuwe baan? Gewoon liggen en dan vind je wel uit hoe het werkt? Of studeer je eerst?’, besloot ik daar deze blog maar eens aan te wijden.

Dus ja, wat doe je dan? Het begint en allemaal met links en rechts! En ja, dat klinkt heel eenvoudig, maar als je mij een beetje kent, weet je dat het onderscheid maken tussen links en rechts zeker niet mijn sterkste kant is. Dus ja, in mijn geval betekent het, dat ik een mooi plaatje teken en het uitschrijf op papier (zie afbeelding). Wat betekende dat ik op weg naar Sigulda in het vliegtuig en in de trein met regelmaat mijn tracknotes, zoals men dat met een net woord noemt, uit mijn tas pakte en ze weer even doorliep en repeteerde. Voor sleeën geldt echt voorbereiding is het halve werk.

20161031_19304920161031_193113

Eenmaal aangekomen in Sigulda stond ik toch even met mijn mond vol tanden. De baan komt uit de vijfde verdieping van een flatgebouw. Dat betekende lekker warming-up de trap op, voor er kon worden begonnen met de trackwalk. Trackwalk ofwel baanlopen, nog zo’n term die echt bij de sleesport hoort. Of je nu bobsleeër bent of skeleton zoals ik allemaal doen ze het regelmatig. Eigenlijk kan je het woord letterlijk nemen, want je gaat letterlijk in de baan lopen. Dit heeft natuurlijk een doel, het is namelijk om de baan te verkennen. Je loopt langs alle bochten om te bekijken hoe de bocht eruit ziet. Waar ik dan vooral op let op de volgende punten; wat is de lengte van de bocht, de radius, hoe de lijnen er door heen lopen, hoe lang de in- en uitgang is en hoeveel verval er is van begin tot het eind. Zo loop je van de start langzaam naar beneden en dan kom je ongeveer een uur later over de finish. Het kost me nog geen minuut om met slee beneden te komen, maar zo’n wandeling duurt wel even. Dat is vaak ook, omdat je met een groepje atleten loopt met een coach. Dan sta je tussendoor met regelmaat stil voor uitleg en/of vragen.

20161027_073128

Als dat allemaal klaar is, dan kan het oefenen echt beginnen, want na de trackwalk weet je wat er in elke bocht gedaan moet worden. Niet direct op de baan, maar eerst gewoon droog, in mijn hotelkamer. Slee in het midden op de vloer, ik erop, ogen dicht en sleeën maar. Je moet je inbeelden dat je direct vanaf je eerste run al tegen de 100 km/h gaat, dus je moet goed weten wat je waar wil doen.

Wanneer dat dan allemaal goed in mijn hoofd zit, dan is het tijd om echt te gaan sleeën. Op dat moment ben je dan al een halve werkdag verder. Dat is ook wel het moment dat ik persoonlijk toch wat zenuwachtig wordt. Al is alles goed voorbereid, het blijft de vraag hoe de eerste afdaling zal gaan. In Sigulda was de eerste afdaling zeker niet perfect, maar ik kwam veilig beneden. Dat betekend tijd om even rustig adem te halen en nog een keer te gaan.

20161021_100416

Gedurende de week wordt de trackwalk met regelmaat herhaalt, om bochten nogmaals te bekijken en eventueel andere theoriën door te lopen. De tracknotes in mijn boekje, worden dus steeds aangepast en bewerkt om te komen tot de optimale lijnen en uiteindelijk de snelste tijd!

In zo’n eerste week op een baan gaat verbetering snel. Tussen mijn langzaamste en snelste run zat ruim 5 seconde verschil. Nu is het in de wedstrijdweek in Sigulda in Januari alleen nog een kwestie van de puntjes op de i zetten. Daarvoor zijn de notities ook van groot belang, want alles onthouden van elke baan lukt echt niet.

Ik ben zelf nu even een paar dagen thuis, voordat ik morgen weer naar Oostenrijk vertrek. Daar heb ik de laatste trainingsweek voor ik aan mijn eerste wedstrijden begin.

20161029_125332

By | oktober 31st, 2016|Geen categorie|0 Comments

Aftrap nieuwe seizoen in Lillehammer

20161012_135710Momenteel is het 7 uur en zit ik in de trein van Lillehammer terug naar Oslo, om later vandaag terug te vliegen naar Amsterdam. Dit geeft me mooi de gelegenheid om terug te kijken op de eerste week van het seizoen. Waarin het niet alleen weer wennen was aan een slee en het ijs, maar ook onze nieuwe coach, Kristan Bromley. Graag wil ik hem eerste even bij jullie introduceren.

Kristan Bromley is een Brit die zelf ook lang op de slee gelegen heeft. Meer jaren zelfs dan ik oud ben! Hij heeft in die tijd een uitgebreide erelijst bij elkaar gesleed. Zo werd hij wereld kampioen in 2008 en is hij drievoudig Europees kampioen. Maar naast dat hij zonder twijfel een van de beste op de slee was van zijn generatie heeft hij ons meer te bieden dan alleen dat.

Degene die mij al wat langer volgen weten ongetwijfeld dat ik sinds vorig jaar op een slee ligt van het merk Bromley. Niet geheel toevallig heeft het merk dezelfde naam als Kristan. Samen met zijn broer Richard ontwikkelt hij continue nieuwe snellere skeletonsleeën. Ze zijn een van de beste, een groot deel van de topatleten ligt op een Bromley slee. Kristan kan dus naast de hulp aan de baan ook veel kennis aanbieden qua materiaal en set-up van de slee.

Deze week in Lillehammer hebben we naast de focus op het sturen, ook veel uitgeprobeerd en gesleuteld aan mijn slee en de ijzers. Wat al direct leidde tot resultaat. Terug te zien in nieuwe PR’s en hoge snelheden in het onderste deel van de baan. Er zijn zeker nog veel verbeterpunten mogelijk, maar ik ben er tevreden over de vooruitgang van deze week en hoop snel nog mee vooruitgang te boeken komen jaar.

Kristan zal helaas niet het hele seizoen met ons mee zijn, want dat is helaas niet mogelijk met zijn eigen gezinssituatie, maar zal ons in de afwezige weken op afstand gaan coachen en adviseren met de slee.
Zelf zal ik alle nieuwe kennis al weer snel in de praktijk kunnen brengen, want ik vlieg dan wel naar huis vandaag. Maar morgen vlieg ik ook alweer weg. Volgende stop voor dit seizoen is Sigulda, Letland. De eerste van 3 nieuwe banen die ik ga bezoeken dit seizoen. Meer info over Sigulda vind je hier. Ik kan in elk geval niet wachten tot ik weer mag afdalen!

20161014_164001

By | oktober 18th, 2016|Geen categorie|2 Comments

Derde bij openingswedstrijd

OBERHOF (DE) – Gisteren heb ik als afsluiting van een intensieve trainingsstage deelgenomen aan de internationale startwedstrijd op de startbaan in Oberhof. Deze wedstrijd heb ik afgesloten met een mooie 3de plaats. Het was dus een goede aftrap van het nieuwe sleeseizoen. Echter ging het niet zonder slag of stoot.

Ik mocht als derde starten was er helemaal klaar voor. Dus knallen vanaf het blok en volgens netjes laden. Ik dacht:’Yes, dat ging lekker!’ Kom ik terug bij de start blijkt dat de tijd het niet gedaan heeft helaas. Dat betekent overstarten. Later bleek ik niet de enige te zijn, maar waren er nog een stuk of 10 andere atleten waarbij het mis ging. Het lag dus niet aan mij, maar evengoed balen! Verbeterpuntje voor volgend jaar.

fb_img_1475352489038Maar goed, nu terug naar de wedstrijd. Nadat iedereen geweest was mocht ik nog een keer starten en ging het helaas weer mis. Ik knalde zo uit het spoor. Zie het filmpje, mijn sponsor heeft het goed vast weten te leggen. Dus moest ik nog een derde keer starten. Gelukkig ging die wel goed. Met 4.94 sec zetten ik de derde tijd neer. Maar de pech was nog niet voorbij. Op de terugweg brak de reflector waar de tijdwaarneming op zat geheel af. Ja, de Duitsers waren erg blij met me… (Zie afbeelding, Ronny Knoll) Gelukkig konden ik en mijn coach, Urta er wel om lachen. Dat kon er ook nog wel bij.

fb_img_1475401545274

Run 2 liep gelukkig een heel stuk soepeler. Letterlijk en figuurlijk. Niet alleen hoefde ik maar één keer te starten, maar ik verbeterde mezelf naar 4,84 sec. Net niet genoeg voor een tweede plaats, maar derde in een veld met sterke Duitsers is een goed begin van het seizoen! En dat smaakt zeker naar meer eremetaal!

Nu weer even thuis om de laatste dingen aan de slee te doen, lekker te trainen en niet te vergeten mijn eigen verjaardag te vieren. Maar kan nu echt aftellen tot ik weer head first het ijs af ge razen!

 

By | oktober 2nd, 2016|Geen categorie|1 Comment
Load More Posts