Fandag groot succes!

[singlepic id=730 w=320 h=240 float=right] Zondag 9 maart 2014 was de eerste editie van de Skeleton fandag! Een groot aantal van jullie was op Papendal om kennis te maken met mijn sport. En hebben zelf kunnen ervaren wat skeleton nu eigenlijk inhoud.

Na een korte presentatie van Kimberley over het afgelopen seizoen, kwamen de fans zelf in actie. Op de startbaan werden er starts gemaakt; dus zelf rennen met de slee en dan ‘Head first’ erop springen! Daarnaast konden jullie ook kijken of je een beetje ‘feeling’ hadden voor het besturen van zo’n klein dienblad op ijzers. Op een skeleton slee werd een virtuele afdaling gemaakt die vergelijkbaar is met een echte. De G-krachten mochten dan ontbreken, maar het stuurprincipe geeft een goed gevoel van wat ik eigenlijk doe op de slee. Ik vond het erg leuk om te zien dat jong en oud het heeft uitgeprobeerd en enthousiast met de dag meegedaan heeft.

[singlepic id=815 w=320 h=240 float=left]Ik hoopte met deze middag jullie een goed beeld te geven van wat ik nu eigenlijk doe gedurende de wintermaanden. Naar mijn idee ben ik daarin geslaagd en is de eerste fandag is een groot succes! Op de startbaan waren constant fanatiekelingen aan het starten en aan het proberen hun starttijd elke keer weer te verbeteren. Zelfs een van mijn oudste fan, 68 jaar, had het lef om zelf op de slee te springen. Na een actieve en zeer informatieve middag ging iedereen naar huis met wat meer kennis over haar sport en een ervaring om nooit meer te vergeten. Dat geldt ook voor mij zelf. Ik was heel blij met alle aanwezige, het enthousiasme waarmee er deelgenomen werd aan de activiteiten en de lastige vragen die me zo nu en dan gesteld werden.

Hieronder staan vele foto’s van de fanmiddag!

[nggallery id=10]

 

By | maart 10th, 2014|fancard, seizoen 2013-2014|3 Comments

Op het podium!

Inmiddels ben ik weer in het land! Na 7,5 week in het buitenland en 98 afdalingen zit de eerste helft van het seizoen erop. En ja, ik ben zelfs op het podium terecht gekomen afgelopen dinsdag!

[singlepic id=710 w=640 h=480 float=center]

Na de goede wedstrijd resultaten in Igls twee weken terug zijn wij naar Königssee vertrokken voor een paar trainingsdagen. We hebben zes afdalingen kunnen maken! En deze waren ontzettend leerzaam. De kreisel (een bocht van 360 graden) in Königssee is een van de moeilijkste bochten die er is en ik ben het daar zeker mee eens. In mijn eerste run was ik in die bocht de weg kwijt. Ik had werkelijk geen idee waar het eind was. In het filmpje hieronder kun je het resultaat zien. Uiteindelijk maar beide voeten op het ijs gedrukt om mezelf wat af te remmen!

Gelukkig ging het snel beter en kan ik nu een mooie veilige lijn door de bocht sleeën.

Na Königssee zijn we naar Winterberg vertrokken voor mijn laatste Europa Cup. Vanwege de mooie resultaten in Igls en de goede trainingsweken in Winterberg aan het begin van het seizoen had ik toch wel stiekem mijn zinnen gezet op nog een mooie 8ste plaats.

Helaas viel de eerste officiële training behoorlijk tegen. Ze hadden hier en daar nogal wat aan de baan veranderd. Nu zal je misschien denken een bocht naar recht is toch een bocht naar rechts. Maar het maakt heel vele verschil of er veel of weinig ijs op de muur. Het kan een bocht net iets korter of langer maken. Hier had ik geen rekening mee gehouden, dus raakte ik behoorlijk veel kantjes en was de snelheid ver te zoeken!

Gelukkig had ik nog twee trainingen om mijn plan aan te passen. Vervolgens was ik dinsdag helemaal klaar voor de wedstrijd! En het ging vanaf de start direct goed. In mijn eerste run wist ik een 3de starttijd neer te zetten. Maar door een foutje in de eerste bocht heb ik helaas wat snelheid verloren. Maar uiteindelijk wel zo goed verder gesleed dat ik op een 8ste plek terecht kwam in de tussenstand.

Mijn tweede run ging nog beter dan de eerste! Mijn starttijd was wel heel iets langzamer, maar mijn stuurkunsten wisten dit goed te compenseren deze run. Dus met een topsnelheid van 122,6 km/h raasde in op de finish af met een tijd die voor sommige moeilijk te behalen viel. Hierdoor ben ik nog 2 plekken gestegen in het eindklassement naar een 6de plaats!! En daar ben ik ontzettend trots op.

Maar ja, een 6de plaats in natuurlijk niet het podium zou je denken. Maar in de sleesport is het gebruikelijk dat de nummers 1 tot 6 op het podium komen. Dus nu was naast Duitsland en Rusland ook Nederland vertegenwoordigd op het podium.

Wat tot slot ook nog leuk is om te melden, is dat ik me door deze wedstrijd ook officieel gekwalificeerd ben voor het Wereld Junioren Kampioenschap in Winterberg!

 

By | december 21st, 2013|seizoen 2013-2014|0 Comments

Europa Cup Igls

[singlepic id=709 w=320 h=240 float=right]Na 5 weken hard trainen, vele wijze lessen en een blauwe plek hier en daar, was het dit weekend eindelijk zo ver, mijn eerste skeleton wedstrijden stonden voor de deur. Twee wedstrijden in Igls, Oostenrijk. De wedstrijden liepen iets anders dan ik van te voren in gedachten had, maar dan wel in positieve zin!

Zaterdag middag mocht ik als 14de starten en ik had er veel zin in! En dat bleek, mijn eerste run ging echt super goed. Ik had zelfs een 4de starttijd en was een halve seconde sneller beneden dan dat ik ooit in de training ben geweest. En mijn finishtijd van 55.37 s was goed voor een 7de plaats. Maar ja, een skeleton wedstrijd bestaat niet uit één maar uit twee runs. En helaas was mijn tweede run niet zo goed als mijn eerste en verloor ik een plaatsje. Maar met uiteindelijk een 8ste plaats in het eindklassement, eindigde ik nog altijd zo’n 4 plaatsen hoger dan ik zelf had ingeschat en was ik dan ook dik tevreden.

Na de wedstrijd was het direct tijd om ijzers te schuren en de slee weer in orde te maken, want zondag middag moest ik direct weer starten in mijn tweede wedstrijd. Ook deze wedstrijd ging heel goed. In mijn eerste run wist ik mijn persoonlijk record nog een beetje aan te scherpen naar 55.31 s en stond ik 9de. Op slechts 2 honderdste van de nummer 8 en maar 8 honderdste voor de nummer 10. Het was dus heel spannend! Maar ik wist een goede tweede run neer te zetten en dit keer een plaatsje te stijgen in het klassement. Ik eindigde dus wederom op een 8ste plaats!

Kortom ik kan terug kijken op een zeer geslaagde eerste wedstrijd week en ben zeker erg trots op mijzelf!

 

 

 

By | december 9th, 2013|Geen categorie, seizoen 2013-2014|0 Comments

Skeletonschool

[singlepic id=708 w=640 h=480 float=]

Het is al even stil van mijn kant. Probeer wel af en toe een twitter of facebook berichtje te posten, maar ik heb geen tijd gehad om een leuk verhaaltje te typen en foto’s te plaatsen. Maar nu heb ik eindelijk een gaatje gevonden om jullie weer op de hoogte te stellen.

Inmiddels zijn we twee weken verder en ben ik van Altenberg eerste weer terug gekeerd naar Winterberg om daar nog wat meer te sleeën. En dat is goed gelukt. Ik heb met mijn sleetje zelfs snelheden van boven de 120 km/h weten te halen. Dus daar was ik erg blij mee en hoe harder je gaat hoe leuker het is, moet ik heel eerlijk zeggen. Ik ben stiekem wel een beetje een snelheidsduivel!

[singlepic id=707 w=640 h=480 float=right]Na een goede trainingsweek ben ik met Mirjam en Gert afgereisd naar Igls, Oostenrijk. We gingen van het mistige Winterberg met een klein klein laagje sneeuw naar de echte bergen met een meter sneeuw en een lekker zonnetje. Daar hebben we afgelopen week deelgenomen aan de skeletonschool! Dat betekende twee trainingen op een dag afdalen en dan in de vrije uurtjes theorie over het sleeën, de slee en bijkomend materiaal. Het is eigenlijk een beetje vergelijkbaar met mijn studie. Een goede combi tussen theorie en praktijk. Oftewel het was een drukke, maar zeer leerzame week. En een hele goede voorbereiding op de Europa Cup.

Die is komende week hier in Oostenrijk en dat wordt voor zowel Mirjam als mij onze eerste wedstrijd. Dus terwijl jullie allemaal lekker Sinterklaas vieren en genieten van pepernoten, taaitaai en chocoladeletters. Glij ik lekker over het ijs en lig ik op tijd in bed. En nee, dat vind ik helemaal niet erg. En bovendien is Sinterklaas al bij ons langs geweest in Winterberg.

[singlepic id=705 w=320 h=240 float=center]

[singlepic id=704 w=320 h=240 float=center]

By | december 1st, 2013|seizoen 2013-2014|0 Comments

Altenberg!

Afgelopen week zijn we door een kleine wijziging in de planning in Altenberg beland. Een van de moeilijkere banen die er is. Omdat het voor mij nog maar mijn derde week sleeën was hebben we het rustig opgebouwd. Dat wil zeggen je begint halverwege de baan en werkt langzaam naar boven toe. De top heb ik nog niet gehaald deze week, maar dat was ook niet de bedoeling. Daarvoor moet ik eerst meer evaring op doen in het sleeën. Wel ben ik deze week veel vooruitgegaan op sleetechnisch gebied.

De eerste dag begonnen we heel laag, namelijk in bocht 9. Kortom we hebben dus bocht 1 to en met 8 geskipt en ons sleetje voor bocht 9 in de baan gedropt. Gert ging al naar eén run omhoog, omdat het met zijn slee ervaring wel heel saai was. Later volgde Mirjam en ik hem ook naar de junior start, bocht 7. In het filmpje is mijn eerste run door kreisel te zijn. Hier zie je dat ik nog al wat moeite heb met het rechte stuk en ik nogal van omhoog naar omlaag ga in kreisel (de bocht met het vierkantje in de afbeelding). De bedoeling is om een zo recht mogelijke lijn te krijgen door de bocht.

[singlepic id=702 w=640 h=480 float=center]

Een paar dagen later ben ik voor het eerst naar damesstart gegaan, bocht 3. Tegen de tijd dat ik naar boven mocht, ging het rechte stuk al een stuk beter (zie ook weer het filmpje). De laatste twee dagen heb ik van deze start gesleed. In het filmpje is ook mijn laatste run van damesstart te zien. Als ik dat vergelijk met mijn eerste run is het al een stuk beter. Ga niet meer van hoog naar laag en bijna recht door het rechte stuk ervoor.

Zelf ben ik heel tevreden over de trainingsweek in Altenberg. Veel geleerd en veel vooruitgang geboekt. Ik hoop dat ik door het filmpje een beetje een beeld heb kunnen geven wat de vooruitgang is in zo’n trainingsweek. En dat ik jullie een beeld heb kunnen geven van waar we nu allemaal op letten en hoe je nu eigenlijk door een bocht heen wil.

 

 

By | november 19th, 2013|Geen categorie, seizoen 2013-2014|0 Comments

Winterberg

De slee week in Winterberg begon goed, na 2 runs van damesstart ben ik direct naar boven gegaan. Dus op sleedag 2 direct 2 runs van de top gemaakt. Het was wel even spannend. Ik kende de baan natuurlijk al van het bobsleeën, dus ik wist een beetje wat ik qua snelheid kon verwachten en ik wist precies hoe de bochten liepen. Nu moest ik alleen nog de goede stuurbewegingen voor een skeletonslee toepassen. Als ik het nu zo typ klinkt het heel makkelijk, maar met skeleton heb je heel veel verschillende stuurmogelijkheden.

Bij een bobslee heb je gewoon twee touwtjes. Als je de rechter trekt ga je naar rechts en aan het linker gebeurd het tegenovergesteld. Bij een skeleton slee kun je sturen met je schouder, je hoofd, je kniën en je tenen. Oftewel veel keuzes te maken onderweg in een fractie van een seconde. Gelukkig zijn we eenvoudig begonnen, met één of twee stuurmomenten per bocht, zodat het wel overzichtelijk bleef. Dus op de eerste dag goede runs kunnen maken van de top!

Tijdens deze eerste twee dagen was de vader van een van de bobslee meiden aanwezig om foto’s te maken. Hieronder kun je een selectie daarvan bekijken.

[slideshow id=9]

Na die twee dagen sleeën hadden we ontzettend pech! We hebben namelijk twee dagen niet kunnen sleeën. Het weer was slecht, warm en nat, en de koelinstallatie onder de start ging stuk, dus geen ijs op de eerste 50 meter. Gelukkig mochten we vandaag weer de baan op. Om het beetje goed te maken mochten we vandaag 3 runs doen! Deze runs ging erg goed. Klein stukje van een van de runs is te zien via de onderstaande link:

https://www.facebook.com/photo.php?v=683530118338257&saved

Morgen is onze laatste sleedag hier. In de planning stond eigenlijk dat we nog een week zouden blijven, maar omdat we niet naar Koningsee is er wat geschoven. Nu gaan we volgende week naar Altenberg en dan komen we de week daarna weer terug naar Winterberg om te sleeën.

By | november 9th, 2013|seizoen 2013-2014|0 Comments

Lillehammer, een week om nooit te vergeten!

[singlepic id=672 w=320 h=240 float=right]Mijn eerste week op een skeleton zit erop! Het was een drukke week met veel nieuwe dingen, leuke activiteiten, een geweldige coach en veel gezelligheid. Maar het belangrijkste ik ben met een skeleton head first van een bobsleebaan afgeweest.

Na een lange autorit en een mooie boottocht waren we na 36 uur in Lillehammer. Waar we verbleven op een camping met typisch houten Noorse huisjes met mos op het dak. Na een goede nacht slaap, kregen we zondag de tijd om aan onze sleeën te werken en een eerste blik te werpen op de baan. Onder begeleiding van Greg Kirk leerde ik alle belangrijke dingen die we moesten weten voor onze eerste afdaling.

De lessen van onze Captain Kirk begonnen heel makkelijk. Eerste maar eens leren welke bochten naar links en naar rechts gingen. Maar ze werden al snel ingewikkelder. We kregen te maken met termen als drukpunten, down steers, rock, knifes, schouder/knie/teen sturen, turtle neck en ga zo nog maar even door. Kortom het was wel fijn dat we de eerste dag even de te tijd hadden om ‘te studeren’ als het ware.

[singlepic id=690 w=320 h=240 float=left]Maandagmiddag was het moment van de waarheid. Ik ging mijn eerste afdaling op een skeleton maken. Om ‘rustig’ te beginnen startte we alle drie vanaf bocht 7 (de rode pijl in de afbeelding). Rustig was wel een groot woord, want je gaat vanaf daar toch nog naar 80 km/h onderin de baan. Zo’n eerste afdaling is toch heel anders dan je van te voren voorstelt. Iedereen die beweert dat skeleton makelijker is dan bobsleeën kan ik in elk geval zeggen dat het niet waar is. Mijn eerste bobsleeafdaling was een stuk soepeler dan mijn eerste skeleton afdaling. Omdat je op je buik ligt bijna met je kin op het ijs kan je niet zo veel zien. Dus tijdens mijn eerste run, wist ik wel in welke bocht ik zat, maar ik had geen flauw idee waar ik zat in de bocht en wanneer ik moest sturen. Dat resulteerde in veel kantjes raken en dus een paar mooie blauwe plekken. Maar goed, als je mij een beetje kent, weet je dat ik me niet zo snel zal laten kennen, dus gewoon nog een run gedaan. Die tweede was vrijwel hetzelfde als de eerste, maar toch voelde het een stuk beter, omdat ik nu wel wist wat ik kon verwachten.

Na nog twee dagen van bocht 7 te hebben gesleed, om gevoel te krijgen voor de bochten en de slee, was het donderdag tijd om de snelheid wat op te voeren. Kortom, tijd om wat hoger te starten op naar junior start(zie oranje pijl). Dit was de eerste keer dat ik het echt spannend vond, want meer snelheid betekent ook minder tijd om na te denken en minder tijd om te corrigeren. Achteraf bleek het verschil met bocht 7 wel mee te vallen en ik kon eigenlijk prima naar beneden komen. En eerlijk gezegd begint het met wat meer snelheid pas echt leuk te worden. Voor de natuurkundige onder ons. Meer snelheid betekend ook meer druk in de bochten (middelpuntszoekende kracht, als ik dat goed onthouden heb). Meer druk leidt vervolgens weer toch meer controle over de slee, omdat je ijzer meer in het ijs drukt. Het enige nadeel aan de druk was dat ik mijn hoofd niet zo goed meer van het ijs kon houden in de bochten en dan zie je dus echt niet meer waar je naar toe gaat. Puntje om aan te werken.

Vrijdag was onze laatste sleedag, meteen een goed moment om aan dat hoofd te gaan werken, dacht ik. Maar ja, met de spierpijn in mijn nek van de dag ervoor was dat niet zo groot succes. Ik heb wel een paar mooie afdalingen kunnen maken en heb nu na een week wel echt het idee dat ik de controle heb en niet dat de slee zijn eigen weg gaat over het ijs. Zie in het filmpje hieronder een stukje uit van mijn afdalingen. De hoofd positie komt wel weer in Winterberg, dan heb ik een paar dagen rust gehad en is de spierpijn vast weer verdwenen.

Een samenvatting van de week in foto’s!

[nggallery id=8]

 

By | november 3rd, 2013|seizoen 2013-2014|0 Comments
Load More Posts